Claude Code'da --restricted Modu Nedir?

Kısa cevap: Claude Code'un --restricted modu, 27 Ağustos 2026'da yayımlanan v2.1.248 sürümüyle gelen bir CLI bayrağıdır ve oturumu paylaşılan veya otomatik makineler için kilitli başlatır. Komut ya da kod çalıştıran araçları kaldırır, dosya erişimini oturumun çalışma dizinleriyle sınırlar, kullanıcı ve proje seviyesindeki ayar dosyalarını yok sayar, bypassPermissions isteğini ise doğrudan reddeder.

Claude Code'da --restricted Modu Nedir?

--restricted, claude komut satırı aracına eklenen bir başlatma bayrağıdır; oturum ortasında açılıp kapatılan bir anahtar değildir. Bayrağı Claude Code'u başlatırken verirsiniz ve oturumun tüm yaşam döngüsü boyunca ne yapabileceğini değiştirir. Anthropic bunu belirli bir sorun için tasarladı: claude'u paylaşılan bir makinede çalıştıran değerlendirme (eval) altyapıları ve CI hatları, ki bu makinedeki ayarların sahibi ile hattı çalıştıran kişi genellikle aynı değildir.

Buradaki temel fikir şu: bir --restricted oturumu keyfi komutlar çalıştıramamalı, kendisine açıkça verilmeyen kişisel ayarları okuyamamalı ve kendisine tanımlanan işin dışındaki dosyalara dokunamamalıdır. Bu, Claude Code'un diğer tüm izin modlarından farklı bir duruştur; çünkü diğer modlar oturumu çalıştıran kişinin, oturumun neye dokunabileceğine karar verecek kişi olduğunu varsayar.

--restricted Modu Tam Olarak Neyi Kısıtlıyor?

--restricted, bayrak verildiği anda dört şeyi değiştirir ve dördü de varsayılan olarak devrededir. Birincisi, --tools içinde açıkça isim vermediğiniz sürece komut ya da kod çalıştıran her yerleşik aracı, ayrıca WebFetch'i kaldırır; default ön ayarını vermek bu araçları geri getirmez. İkincisi, dosya okuma ve yazma araçlarını oturumun çalışma dizinleriyle sınırlar, böylece kısıtlı bir oturum diskin başka bölümlerine geçemez. Üçüncüsü, yalnızca yönetilen (organizasyon seviyesindeki) ayarları ve --settings ile verdiğiniz her şeyi yükler; kullanıcı ve proje seviyesindeki ayar dosyalarını tamamen göz ardı eder. Dördüncüsü, bypassPermissions modunu ve --dangerously-skip-permissions bayrağını reddeder; --restricted'ı izin kontrollerini atlama isteğiyle birleştiremezsiniz, CLI bunu geri çevirir.

Bu son madde üzerinde durmaya değer: --restricted sadece daha sıkı bir varsayılan değil, bir tavandır. Hiçbir ayar dosyası, hiçbir bayrak kombinasyonu ve default ön ayarı kısıtlı bir oturumu tam komut ve kod erişimine geri yükseltemez.

--restricted, Claude Code'un Diğer İzin Modlarıyla Nasıl Karşılaştırılır?

Claude Code bir süredir default (manuel), plan, acceptEdits, dontAsk/auto ve bypassPermissions gibi birkaç izin modu çalıştırıyor; --restricted ise bu yelpazede bypassPermissions'ın tam karşı ucunda duruyor.

En önemli fark şu: --restricted'ın üstündeki her mod, güvenilen bir operatöre ne kadar soracağına karar verir. --restricted ise oturumu başlatan sürecin veya çalıştığı makinenin hiç güvenilir olmayabileceği varsayımından başlar; bu yüzden ne kadar sorduğunu ayarlamak yerine yeteneği doğrudan kaldırır.

--restricted Ne Zaman Tercih Edilmeli?

claude'u tam olarak kontrol etmediğiniz bir altyapıda otomatik bir süreç çalıştırıyorsanız — paylaşılan bir CI çalıştırıcısı, üçüncü taraf bir eval altyapısı, bir notlandırma hattı veya başka kiracıların işlerini de çalıştıran bir build ajanı — --restricted kullanın. Bu bağlamlarda, ele geçirilmiş ya da kötü niyetli bir prompt'un keyfi shell komutları çalıştırmaya ya da başka bir işin ayarlarını okumaya yükselmemesi gerekir.

Kendi dizüstü bilgisayarınız veya tamamen güvendiğiniz, tek kiracılı, ayrılmış bir CI makinesi için --restricted daha az uygundur; orada acceptEdits veya dontAsk daha az sürtünmeyle daha çok iş yaptırır. --restricted, kolaylığı sabit bir yetenek tavanıyla takas eder ve bu takas ancak ortamın kendisinden emin olmadığınızda karşılığını verir.

Bu, Claude Code'un kaçak ajanlara karşı getirdiği önlemlerin ve kendi altyapınızda çalışan oturumlara doğru gidişinin arkasındaki aynı mantık: Claude Code kullanımının giderek daha fazlası terminal başındaki bir insandan, bir hattaki denetimsiz bir sürece kaydıkça varsayılan yaklaşım "operatöre güven"den "sanal alanın düşman olabileceğini varsay"a kaymak zorunda. Auto modun ne zaman uygun olduğunu tartıyorsanız, --restricted tam olarak auto modun fazla izin verici kalacağı durumlar için var.

--restricted Modu Nasıl Etkinleştirilir?

--restricted, CLI bayraklarını kabul eden her Claude Code giriş noktasıyla çalışır; bunlara çoğu CI işinin ve eval altyapısının kullandığı etkileşimsiz -p (print) çağrıları da dahildir:

claude --restricted -p "query"

Belirli bir işin gerçekten komut çalıştıran bir araca ihtiyacı varsa — örneğin Bash üzerinden çağrılan bir test çalıştırıcısı — bunu açıkça isimlendirmeniz gerekir:

claude --restricted --tools Bash -p "run the test suite and report failures"

Burada Bash'i isimlendirmek yalnızca o aracı geri getirir; komut veya kod çalıştıran diğer tüm araçlar, ayrıca WebFetch, kaldırılmış kalır. --tools default vermek kısıtlamayı geçersiz kılmaz; dokümantasyon default ön ayarının --restricted'ı aşmak için bir arka kapı olmadığını açıkça belirtiyor.

Bu Neden Ağustos 2026'da Önemli?

--restricted yeni ama hedeflediği risk yeni değil. Anthropic, Şubat 2026'da v2.1.53 öncesi Claude Code sürümlerini etkileyen CVE-2026-33068'i yamaladı: "Repo Kontrollü Ayar Dosyası Üzerinden Workspace Güven Diyaloğu Atlatma" olarak adlandırılan bu açıkta, kötü niyetli bir depo permissions.defaultMode değeri bypassPermissions olarak ayarlanmış bir .claude/settings.json dosyası commit edebiliyor, biri o depoyu ilk açtığında güven diyaloğunu sessizce atlatabiliyordu (CVSS 7.7, Yüksek). Bu hata eski bir haber; bu yayından aylar önce düzeltildi ve 27 Ağustos'ta gelen şey bu değil.

--restricted'ın eklediği şey, tam olarak o düzeltmenin daha güçlü bir devamı. CVE yaması bir depo ayar dosyasının izinleri sessizce yükseltmesini durdururken, --restricted bir adım daha ileri gidip bir oturumun proje veya kullanıcı seviyesindeki ayar dosyalarını hiç okumamasını sağlıyor; yalnızca yönetilen organizasyon politikasını ve --settings ile açıkça verilen her şeyi yüklüyor. Repo kontrollü bir ayar dosyası, kötü niyetli olsun ya da olmasın, --restricted bir oturuma artık hiç ulaşamıyor.

Kendi görüşüm şu: bu, denetimsiz çalışan her ajanik CLI aracı için doğru varsayılan olmalı ve daha fazlasının benzer bir mekanizma sunması gerekiyor. Bir eval altyapısı veya CI çalıştırıcısı, yapısı gereği bir ajana tam olarak kendisinin yazmadığı girdiyi besliyor — güvenilmeyen prompt'lar, güvenilmeyen depolar, hatta bazen Claude'un eklenti ve skill güvenlik taramasının kapsadığı güvenilmeyen eklentiler. Friendly Fire RCE yazısında anlatılana benzer bir olaydan sonra kısıtlamaları sonradan eklemek yerine çalıştırma ortamını baştan itibaren düşman kabul etmek, ajanik araçların bir insanın kendi dizüstü bilgisayarından uzaklaşıp başkalarının altyapısına daha çok girdiği bu dönemde ihtiyaç duyduğu duruş. Modların tamamı için Anthropic'in permission modes dokümanına ve CLI reference'ına bakabilirsiniz; bu yazı diğer Claude Code içeriklerimizle birlikte Yapay Zeka kategorisinde yer alıyor.

Sıkça Sorulan Sorular

--restricted modu için hangi Claude Code sürümü gerekiyor?

27 Ağustos 2026'da yayımlanan Claude Code v2.1.248 veya sonrası gerekiyor. Daha eski sürümler --restricted bayrağını hiç tanımıyor, bu yüzden eski sürüme sabitlenmiş CI imajlarının ve eval altyapısı konteynerlerinin bu bayrağı kullanabilmesi için önce güncellenmesi gerekiyor.

--restricted modunda bash komutu çalıştırabilir miyim?

Varsayılan olarak hayır; --restricted, --tools ile açıkça isimlendirmediğiniz sürece Bash dahil komut veya kod çalıştıran her yerleşik aracı kaldırır. claude --restricted --tools Bash -p "..." çalıştırmak yalnızca Bash'i geri getirir; komut ve kod çalıştıran diğer tüm araçlar, ayrıca WebFetch, kaldırılmış kalır.

--restricted modu projemin .claude/settings.json dosyasını okur mu?

Hayır. --restricted yalnızca yönetilen (organizasyon seviyesindeki) ayarları ve komut satırında --settings ile verdiğiniz her şeyi yükler; kullanıcı ve proje seviyesindeki ayar dosyalarını tamamen göz ardı eder. Bu bir hata değil, bilinçli bir tasarım tercihi; repo kontrollü bir ayar dosyasının kısıtlı bir oturumu hiç etkileyememesini sağlıyor.

--restricted, ekstra loglama yapan bypassPermissions ile aynı şey mi?

Hayır, tam tersi. bypassPermissions her araç çağrısını hiç sormadan çalıştırır; --restricted ise bypassPermissions modunda başlamayı doğrudan reddeder ve --dangerously-skip-permissions bayrağını geri çevirir, dolayısıyla kısıtlı bir oturuma izin kontrollerini atlaması asla söylenemez.